Kate Renshaw-Lewis’in Busy Bodies adlı kısa filmi, basit bir sonuca ulaşmak için birbirine bağlanan karmaşık mekanizmalarıyla tanınan Rube Goldberg makinelerinden ilham alıyor. Filmin merkezinde, kırmızı lastik eldivenlerin üretilmesi ve gıda ürünlerinin paketlenmesi gibi görünen hayali bir üretim süreci yer alıyor. Minik şapkalı yaratıklar, fabrika işçilerini andıran görünümleriyle kendilerine verilen görevleri mekanik bir düzen içinde yerine getiriyor. Renshaw-Lewis bir bakıma, kolayca ulaşabildiğimiz gündelik nesnelerin nasıl ortaya çıktığının ardındaki “gizemi ve absürtlüğü” hayal ediyor.

Filmde elle çizim, inkjet baskı ve serigrafi teknikleri bir arada kullanılıyor. Görevlerin art arda ilerlediği akış, filmin sonunda görüntülerin değişen renklere ve çizgilere dönüşerek soyutlaşmasıyla farklı bir boyuta taşınıyor. İzleyiciye üretim sürecinin “kaputunun altına” bakma imkanı sunan Busy Bodies, ortaya çıkan görüntünün arkasındaki zahmetli ve son derece manuel üretim sürecini de görünür kılıyor.

Renshaw-Lewis’in filmi, Slamdance Film Festivali’nde En İyi Animasyon Kısa Film dalında Büyük Jüri Ödülü’nü kazandı ve Sundance Film Festivali’nde En İyi Film dalında aday gösterildi. Busy Bodies ayrıca Rockaway Film Festival, World Festival of Animated Films, Rich and Successful Film Festival, Ars Independent Film Festival, POFF Shorts, Eyeworks, London International Animation Festival, Cucalorous Film Festival, Cutout Film Festival ve TAIS gibi çeşitli festivallerde gösterildi.

Renshaw-Lewis’in kendi açıklamasına göre film, evde küçük bir fabrikanın dev ellerin gözetiminde çalıştığı bir dünyayı tasvir ediyor. Bu fantastik üretim düzeni, tek kullanımlık nesnelerin son derece verimsiz bir süreçle yaratılmasını absürt bir biçimde ele alırken, filmin temel sorularından birini de ortaya koyuyor: Lastik eldivenleri nasıl elde ediyoruz?

Görsel: Kate Renshaw-Lewis