Deniz yosunları, alışılmışın dışında görünümleriyle bilim kurgu filmlerinden çıkmış canlıları andıran heykellere dönüşüyor. Tasarımcı Julia Lohmann‘ın Kelp Council adlı yerleştirmesi, deniz yosunlarının yalnızca alternatif bir tasarım malzemesi olarak değil, kendilerine özgü biçimleri ve estetik özellikleriyle de değerlendirilmesini öneriyor. Çalışma, Londra’da, Design Museum’da 11 Temmuz – 5 Ekim 2025 tarihleri arasında gerçekleşen More than Human sergisi için hazırlandı.
Heykellerin yüzeyleri zeytin yeşilinden sıcak kehribar tonlarına ve koyu kızıl kahverengiye uzanan farklı renkler taşıyor. İnce yosun katmanları ışığı geçirirken, altlarında bulunan kavisli taşıyıcı iskeletler de görünür durumda. Büyük açıklıkların çevresinde kıvrılan, dışarı doğru genişleyen ve tanımlanmamış deniz canlılarını andıran formlar, yosunun doğal dokusunu ön plana çıkarıyor. Yapıların taşıyıcı sistemlerinin gizlenmemesi, malzemenin destekleyici iskeletle kurduğu ilişkiyi de görünür kılıyor.
Deniz yosunlarıyla yıllara yayılan tasarım araştırması
Lohmann’ın deniz yosunlarıyla ilgili araştırmaları aslında 2007 yılına uzanıyor. Tasarımcı, 2013 yılında araştırma, deney ve üretim çalışmalarını bir araya getiren Department of Seaweed adlı oluşumu kurdu. Grubun yaklaşımına göre deniz yosunlarından elde edilen alternatif malzemelerin geliştirilmesi, öncelikle deniz ekosistemlerinin ve doğal ortamlarında yetişen yosun stoklarının korunmasını gerektiriyor. Yenilenebilir bir malzeme kullanmak, bu malzemenin nereden elde edildiği ve nasıl yetiştirildiği konusundaki sorumluluğu ortadan kaldırmıyor.
Tasarımcının daha önceki çalışmalarından Oki Naganode da bu araştırma sürecinin önemli örneklerinden biri. 2013 yılında Victoria and Albert Museum’da sergilenen çalışma, esnekliğini koruyacak şekilde işlenmiş Japon Naga deniz yosunlarının, modüler bir bambu ve alüminyum taşıyıcı sistem üzerine gerilmesiyle oluşturuldu. Bu yaklaşım, deniz yosunlarının yarı saydam bir kaplama malzemesi olarak kullanılabileceğini ve kendi görsel özelliklerinin tasarımın biçimini belirleyebileceğini ortaya koydu.
Kelp Council, görsel deneyimin yanı sıra işitsel bir katman da içeriyor. Yerleştirmeye Ville Aslak Raasakka ve Julia Lohmann tarafından hazırlanan, yükselen ve alçalan gelgitleri yansıtan bir ses manzarası eşlik ediyor. Çalışmada Avrupa ve Doğu Asya’dan toplanan farklı deniz yosunu türleri de bir araya getiriliyor. Böylece ziyaretçiler, yalnızca müze ortamında sergilenen heykellerle değil, bu malzemelerin ait olduğu deniz ekosistemleriyle de ilişki kurmaya davet ediliyor.
Lohmann, Wallpaper dergisine verdiği röportajda, deniz yosunlarının tasarım alanındaki potansiyeline yanıt olarak doğal ortamlardaki yosunların daha fazla toplanmasının yeni çevresel sorunlara yol açabileceği konusunda uyarıyor. Dolayısıyla deniz yosunlarının geleneksel malzemelere alternatif olarak değerlendirilmesi, doğal kaynakların sürdürülebilir biçimde kullanılmasını da gerektiriyor.
Kelp Council, deniz yosunlarının seri üretim mobilyalarda veya aydınlatma ürünlerinde kullanılmaya hazır olduğunu kanıtlayan bir çalışma değil. Malzemenin ev ortamındaki dayanıklılığı, seri üretim maliyeti ve bütünsel çevresel etkisi gibi konuların ayrıca değerlendirilmesi gerekiyor. Bununla birlikte yerleştirme, deniz yosunlarının tasarım dünyasındaki potansiyelini tartışmaya açarken, alternatif malzeme arayışlarında doğanın kendi özelliklerini korumanın önemini hatırlatıyor.
Bu gönderiyi Instagram’da gör
Görsel: Julia Lohmann
